Inga Racinska
Dit is zo’n ontroerend verhaal over mensen die eindelijk begrijpen wat hun gelukkig maakt. Dit soort verhalen hebben we nodig om te geloven dat natuurbehoud niet alleen voor biologen en ecologen is. Het is voor mensen, ook realiseert niet iedereen zich dat.
We hebben nog veel vogels in letland, maar slechts een paar vogelaars. Hoe minder vogels hoe meer vogelaars, lijkt wel, is dat niet vreemd toevallig?
En weet je, ik denk dat mensen die werken voor natuurbehoud, over het algemeen heel gelukkig zijn (ook al krijgen ze niet zoveel betaald als mensen die in andere sectoren werkzaam zijn). Hun werk is hun hobby en hun manier van leven een passie!
Inga Racinska